Szalonek Witold

Szalonek Witold

Szalonek Witold (ur. 1927 roku w Czechowicach-Dziedzicach, zm. 2001 roku w Berlinie) kompozytor, jeden z najważniejszych przedstawicieli nurtu awangardowego w muzyce polskiej i europejskiej, pedagog muzyczny. W latach 1949-56 studiował grę na fortepianie w klasie Wandy Chmielowskiej a także kompozycję u Bolesława Woytowicza w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach. W 1963 roku odkrył i usystematyzował tzw. dźwięki kombinowane, generowane przez instrumenty dęte drewniane. Od 1967 roku prowadził klasę kompozycji w PWSM w Katowicach, a w latach 1970-1974 pełnił funkcję kierownika Katedry Teorii i Kompozycji tej uczelni. Od 1970 roku organizował warsztaty i szkolenia dotyczące własnych technik kompozytorskich na głównych uczelniach muzycznych i uniwersytetach m. in. Danii, Niemiec, Finlandii, Polski i Słowacji. Zajmował się muzyką elektroniczną.
Oto najpopularniejsze utwory:
„Trzy szkice na harfę solo” (1972)