Rudnik Eugeniusz

Rudnik Eugeniusz

Rudnik Eugeniusz (ur. 1932 roku w Nadkolu, zm. 2016 roku) inżynier elektronik, reżyser dźwięku, pionier muzyki elektronicznej i elektroakustycznej. W 1958 roku działał w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia. W latach 60-tych nawiązał współpracę z m.in. z niemieckim kompozytorem Karlheinzem Stockhausenem w Studiu Muzyki Elektronicznej (Westdeutscher Rundfunk) w Kolonii. W realizacji utworu „Klangspiele” współpracował z Włodzimierzem Kotońskim. Z norweskim kompozytorem Arne Nordheima wyprodukował nagrania: „Colorazione” i „Solitaire” (1969). Do jego ciekawych kompozycji należą: „Muzyka na taśmę magnetofonową i obój solo” (1965) (z Andrzejem Dobrowolskim), „Psalmus” (1961) (z Krzysztofem Pendereckim), „Aela” (1970) (z Włodzimierzem Kotońskim), „Missa elettronica” (1975) (z Bogusławem Schaefferem). Skomponował utwór „Homo Ludens”, który zagrano w 1985 roku podczas otwarcia światowej wystawy sztuki współczesnej Documenta VII w Kassel. W 2000 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2012 roku otrzymał nagrodę Człowiek ze Złotym Uchem. Jego utwory były prezentowane w wielu rozgłośniach radiowych oraz na festiwalach Warszawska Jesień i Musica Polonica Nova we Wrocławiu. Tworzył muzykę elektroniczną w studiach muzyki elektronicznej w Sztokholmie, Kolonii, Paryżu, Bourges, Baden-Baden, Brukseli i Gandawie. Zmarł w 2016 roku.

Oto najpopularniejsze utwory:

„Lekcja” (1965),
„Kolaż” (1965),
„Dixi” (1967) | III nagroda na i Międzynarodowym Konkursie Muzyki Elektronicznej w Darthmouth
„Dziecielina Palala Na Tasme Stereo” (2013)
„Collage” (2013)
„Dzwon Się Topi” (2015)