Michniewski Wojciech

Michniewski Wojciech

Michniewski Wojciech (ur. 1947 roku w Łodzi) kompozytor i dyrygent. Studiował dyrygenturę u Stanisława Wisłockiego oraz teorię muzyki i kompozycję u Andrzeja Dobrowolskiego w PWSM w Warszawie. W latach 1973- 1978 był dyrygentem Orkiestry Filharmonii Narodowej. Wraz z Krzysztofem Knittlem i Elżbietą Sikorą założył grupę kompozytorską KEW (1973-77). Za swój utwór „Whisperetto” otrzymał w 1975 roku nagrodę Premio RAI włoskiego radia i telewizji. Na Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów im. Guido Cantellego w Teatro alla Scala w 1977 roku zdobył pierwszą nagrodę, a rok później brązowy medal w Konkursie im. Ernesta Ansermeta w Genewie. W latach 1979–1981 Michniewski był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Łodzi. W latach 1987-1991 kierował Filharmonią Poznańską. W Teatrze Wielkim Michniewski wyreżyserował światowe prawykonania oper „Wyrywacz serc” Elżbiety Sikory (1995), „The Music Program Roxanny Panufnik” (2000) oraz „Ignorant i szaleniec” Pawła Mykietyna (2001). W 1996 roku otrzymał nagrodę „Fryderyk” za nagranie utworów Witolda Lutosławskiego. Za zasługi dla współczesnej muzyki polskiej Michniewski otrzymał Nagrodę Związku Kompozytorów Polskich. Od 2009 roku wykłada w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, a od 2014 roku pełni funkcję profesora.