Kotoński Włodzimierz

Kotoński Włodzimierz

Kotoński Włodzimierz (ur. 1925 roku, zm. 2014 roku) pierwszy polski twórca muzyki elektronicznej, kompozytor, pedagog. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Warszawie u Piotra Rytla. Od 1958 roku współpracował ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. Był autorem pierwszego w naszym kraju elektronicznego utworu na taśmę „Etiudy konkretnej (na jedno uderzenie w talerz)” (1959). W latach 1957–1961 uczestniczył w Międzynarodowych Kursach Wakacyjnych Nowej Muzyki w Darmstadt w Zachodnich Niemczech. Współpracował z wieloma ośrodkami muzyki elektroakustycznej w Europie: ze studiem Westdeutscher Rundfunk w Kolonii (1966/1967), Groupe de Recherches Musicales ORTF w Paryżu (1970), studiem eksperymentalnym Südwestfunk Baden-Baden Studio we Freiburgu (1979), Stiftelsen Elektroakustik Musik i Sverige w Sztokholmie (1984) oraz Groupe de musique eksperymentalne de Bourges (1986). W 1963 roku wydał książkę „Instrumenty perkusyjne we współczesnej orkiestrze”. Komponował muzykę do filmów dokumentalnych oraz animowanych, m.in. „Dom” (1958) w reżyserii Waleriana Borowczyka oraz „Labirynt” (1963) Jana Lenicy. Był redaktorem naczelnym Polskiego Radia w latach 1974-1976, a od 1967 do 1995 roku wykładowcą w Akademii Muzycznej w Warszawie. Kierował również działaniami Studia Muzyki Elektronicznej. Prowadził wykłady z kompozycji oraz z muzyki elektronicznej i komputerowej. Uczył w Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie (1971), w Uniwersytecie Stanowym w Buffalo (1978) i w Rubin Acadademy of Music w Jerozolimie (1989). W 1967 roku skomponował utwór „Gry dźwiękowe”, będący jednym z przykładów muzyki typu live electronics (elektronika na żywo), a w 1984 roku posłużył się komputerem przy nagraniu „Textures”. W 1989 roku napisał pierwszą w Polsce książkę o muzyce elektronicznej „Muzyka elektroniczna”. Jej wznowienie ukazało się drukiem w 2002 roku. W 1999 roku wydał następną publikację „Leksykon współczesnej perkusji”. Do jego uczniów należą m.in. Krzysztof Knittel, Paweł Mykietyn, Stanisław Krupowicz i Paweł Szymański. W 2006 roku otrzymał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Zmarł w 2014 roku.

Oto najpopularniejsze utwory:

„Etiuda konkretna (na jedno uderzenie w talerz)” (1959)
„Mikorostruktury- muzyka szmerowa, wywodzi się z hałasów maszyn” (1963)
„Aela- zastosowanie aleatoryzmu w muzyce elektronicznej” (1970)
„Promenada I– na 4 wykonawców z użyciem środków elektronicznych” (1973)
„Skrzydła” (Les Ailes) -kompozycja elektroniczna” (1973)
„Muzyka wiosenna- na flet, obój skrzypce i syntezator” (1978)
„Pełnia lata- na klarnet, fortepian, wiolonczelę i dźwięki elektroniczne” (1979)